فال

مرا می بينی و هر دم زيادت ميکنی دردم تو را می بينم و ميلم زيادت می شود هردم
زسامانم نمی پرسی،نمی دانم چه سر داری به درمانم نمی کوشی،نمی دانی مگر دردم

باز هم قلبم را در دست گرفته ام و ميروم به ستيز با قدرت و ثروت و مکنت . از خود می پرسم که چرا خدا از عشاق انتقام می گيرد ؟

دل من اينک سرزمينی پاره پاره است . سرزمين پاره پاره را آسان توانی به يغما برد . من در خوف و رجا … تو اما به که می انديشی ؟